Koncept Mała księgarnia z kawiarnią w kamienicy na rogu
Na półkach książki wybrane ręcznie, nie przez algorytm. Przy ladzie kawa z mlekiem i ciasto, które kończy się przed zmrokiem. Wejdź, usiądź przy parapecie — nikt nie będzie liczył, ile stron przeczytasz za darmo.
Rozdział I
Mamy trzy regały, jeden długi stół i parapet, na którym czyta się najlepiej. Nie sprzedajemy wszystkiego — sprzedajemy to, co sami przeczytaliśmy i chcemy komuś wcisnąć do ręki.
Rano pachnie tu drożdżowym, po południu papierem i kawą z mlekiem, które spieniamy powoli, żeby nie zagłuszało rozmów. Można przyjść kupić książkę. Można też przyjść jej nie kupić — przeczytać pół przy stole i nikt nie spojrzy krzywo.
Za ladą stoją Hela i Józek, którzy lubią się spierać o zakończenia. Ich karteczki znajdziesz w książkach na półce i na marginesach menu. Jeśli czegoś nie mamy, zamówimy — a w międzyczasie podsuniemy coś podobnego, tylko trochę lepszego.
Nie mamy hasła do Wi-Fi. Mamy hasło do czytania: jeszcze jeden rozdział.”
Rozdział II
Wyciągnij książkę z półki, a otworzy się na fragmencie, który nas przekonał. Pięć tytułów wymyśliliśmy na potrzeby tego konceptu. Dwa to klasyka z domeny publicznej.
Irena Wietrzyk
Hela zza lady: Czytałam w tramwaju i przejechałam trzy przystanki. Polecam, jeśli nigdzie się nie spieszysz.
Fragment
Kurz na parapecie układał się w mapę miasta, którego nikt w tym domu nie odwiedził. Matka wycierała go w każdy czwartek, a w piątek mapa wracała — z nową ulicą, nowym mostem, raz nawet z rzeką.
W końcu przestała wycierać. Powiedziała, że chce zobaczyć, dokąd to wszystko prowadzi.
Tadeusz Ploch
Józek zza lady: Krótkie eseje, każdy na jedną kawę. Czytaj przy oknie, najlepiej w listopadzie.
Fragment
W każdym mieście jest ulica, na której deszcz pada inaczej: gęściej, z namysłem, jakby ktoś go tam przećwiczył. Szukam takich ulic od dwudziestu lat.
Parasolem nigdy się nie zasłaniam. To byłoby nie fair wobec deszczu.
Bolesław Prus
Hela zza lady: Zaczyna się od plotek o sklepie, a potem nie daje spać. Idealna lektura dla kogoś, kto prowadzi sklep.
Fragment
W początkach roku 1878, kiedy świat polityczny zajmował się pokojem san-stefańskim, wyborem nowego papieża albo szansami europejskiej wojny, warszawscy kupcy tudzież inteligencja pewnej okolicy Krakowskiego Przedmieścia niemniej gorąco interesowała się przyszłością galanteryjnego sklepu pod firmą J. Mincel i S. Wokulski.
Tekst z domeny publicznej, za: Wolne Lektury.
Marta Zawilec
Józek zza lady: Do czytania na głos, koniecznie z odgłosami. Sprawdzone w sobotę na małych molach.
Fragment
Babcia Jadzia słodziła herbatę tak długo, aż łyżeczka zaczęła opowiadać. Pierwsza historia była o cukierniczce, która chciała zobaczyć morze. Druga — o kostce cukru, która bała się ciepłej wody.
— Trzecią opowiem jutro — powiedziała łyżeczka i zasnęła w spodeczku.
Bruno Schulz
Hela zza lady: Proza, którą je się powoli, jak bułkę z cynamonem — dlatego bułka w naszym menu nazywa się tak samo.
Fragment
W lipcu ojciec mój wyjeżdżał do wód i zostawiał mnie z matką i starszym bratem na pastwę białych od żaru i oszałamiających dni letnich. Wertowaliśmy, odurzeni światłem, w tej wielkiej księdze wakacji, której wszystkie karty pałały od blasku i miały na dnie słodki do omdlenia miąższ złotych gruszek.
Tekst z domeny publicznej, za: Wolne Lektury.
Kajetan Brzost
Józek zza lady: Skończyłem o drugiej w nocy. Ostatnie trzy rozdziały czytałem przy zapalonym świetle w przedpokoju.
Fragment
Tramwaj numer zero nie figurował w żadnym rozkładzie, a jednak co noc o 0:13 zatrzymywał się przed antykwariatem. Motorniczy nigdy nie otwierał drzwi. Czekał minutę, dzwonił dwa razy i odjeżdżał.
Komisarz Lis postanowił, że tej nocy wsiądzie — nawet jeśli będzie musiał zapukać.
Ula Sitarz
Hela zza lady: Tomik na jeden wieczór i na całe życie. Uprzedzam: kupuję go wszystkim na urodziny.
Fragment
Zasuszyłam ci lipiec
między stroną dwunastą a trzynastą.
Jeśli zapomnisz, jak pachniał,
otwórz ostrożnie —
jest tam jeszcze trochę słońca
i jedna mrówka,
która nie zdążyła wysiąść.
Rozdział III
Menu piszemy ręcznie w zeszycie, który leży przy kasie. Jak coś się skończy, skreślamy. Jak coś wyjdzie z pieca — dopisujemy na marginesie.
Ceny przykładowe. To projekt koncepcyjny — menu i ceny są wymyślone.
mleko owsiane lub bez laktozy: +2 zł
wypiekamy rano, na miejscu
dzieci do lat 8: kakao w małym kubku za pół ceny (przykład)
Rozdział IV
W czwartki wieczorem zsuwamy stoliki, w soboty rano rozkładamy poduchy. Wstęp wolny, kawa płatna, miejsca do zajęcia przy ladzie.
Terminy przykładowe — wydarzenia wymyślone na potrzeby konceptu.
1 / 6
Hela czyta „Sierpień” przy zgaszonym świetle i jednej lampie. Bułki cynamonowe do kawy.
Dla dzieci w wieku 4–8 lat. Czytamy, rysujemy, jemy ciastka owsiane. Rodzice piją kawę w spokoju.
Rozmawiamy o „Kurzu na parapecie”. Nie trzeba skończyć — wystarczy mieć zdanie.
Igła, nici, karton i papier z odzysku. Wychodzisz z własnym zeszytem.
Pięć minut dla każdego, kto ma wiersz w kieszeni. Swój albo cudzy.
Przynieś książkę, którą chcesz komuś oddać, i wybierz inną z długiego stołu.
Rozdział V
ul. Papierowa 7
00-001 Miasteczko
adres fikcyjny — nie szukaj na mapie
Formularz demonstracyjny — niczego nie wysyła ani nie zapisuje.